Vraag

Beste,

Ik ervaar dagelijks momenten waarbij ik plots angst en paniek ervaar. Ik meen ook diepe kwetsbaarheden te zien bij mijn dochter van 14 jaar (meestal obv. uiterlijke kenmerken bv. slankheid, bleekheid,..) waarbij er zeer dominante kritische stemmen opkomen (dat ik haar kapot heb gemaakt). Vanuit deze gedachten en gevoelens zit ik in een stresssysteem dat het overneemt. Momenten later begrijp ik niet hoe ik daar weer in terechtkwam en vind het raar hoe ik was en begin ik mezelf te bekritiseren. Meestal heb ik het dissociatie genoemd maar soms ben ik niet zeker of het misschien nog psychotische elementen kunnen zijn ook.

Ik heb de diagnose bipolaire stoornis gekregen en heb last gehad van een zware psychotische depressie, wanen en dissociatie. Op de duur weet ik het niet meer en loopt alles door elkaar. Ik maak me vooral veel zorgen voor mijn kinderen die met mij geconfronteerd worden. Ik kan hier met weinig mensen over praten aangezien ik zelf amper besef wat er met mij gebeurd en ik bevries of dissocieer als ik moet praten. Denk je dat dit eerder naar het psychotische neigt of toch dissociatie?

Daarnaast is mijn geheugen een zeef. Ik kan niets meer onthouden. Ik kan amper iets uitleggen en ook mijn vermogen tot oplossingen bedenken is nihil. Vroeger ging dit allemaal razendsnel maar na alles wat ik meegemaakt heb ben ik dat verloren alsook door medicatie te beginnen nemen (lithium en solian). Het voelt echt als een handicap. Kan dit door de medicatie zijn?

Bedankt om mijn vraag op te nemen.

Groeten

Antwoord

Beste,

Je beschrijft dat je een bipolaire stoornis hebt, maar ook veel geheugenklachten opmerkt, veel piekert, zelfkritische en -devaluerende gedachten en daarbijhorende schuldgevoelens ervaart en op momenten het gevoel hebt even minder bewust in de realiteit te staan. Van dat laatste is het je ook niet duidelijk of je het een dissociatieve dan wel psychotische ervaring moet noemen.

Ik merk alleszins dat je zoekende bent hoe je al die dingen aan elkaar moet knopen tot een bevattelijk geheel. Heel begrijpelijk dat je dit doet.

Om die samenhang te ontrafelen zou ik je willen aanmoedigen dat je, naast het raadplegen van een psychiater (over bijvoorbeeld de bijwerkingen van je medicijnen), vooral ook psychotherapeutisch aan de slag gaat om betekenissen van gebeurtenissen en prikkels in je leven beter te kunnen plaatsen en begrijpen. Want puur op basis van je beschrijving van symptomen en klachten is het vanop afstand moeilijk om echt correct te antwoorden op je vragen en te stellen van waaruit je klachten precies ontstaan en getriggerd kunnen worden.

Hopelijk heb je dus toegang tot het raadplegen van een psychiater en een psycholoog, om er met hen diepgaand over door te spreken.

Wim Simons

Wim is behandelend en beleidspsychiater in de VZW St. Annendael in Diest. Samen met de multidisciplinaire teams binnen en buiten het ziekenhuis probeert hij voortdurend in een verbindende en evenwaardige open dialoog te gaan met mensen met ernstige psychiatrische problemen én hun betrokkenen. Om samen te werken aan hun herstel.