Twee jaar geleden verloor ze haar mama aan zelfdoding. Vandaag zet ze haar ervaringen om in een boek en pleit ze voor meer erkenning en ondersteuning van naasten in de geestelijke gezondheidszorg.

Opgroeien in stilte

Als kind voelde Eline dat er iets niet klopte, maar er werd thuis weinig gesproken over de problematiek. Pas later ontdekte ze zelf dat haar mama een bipolaire stoornis had.

“Ik werd stilaan een steun en toeverlaat,” vertelt ze. “En vaak ook een soort bemiddelaar tussen mijn ouders.”

Wat voor haar lange tijd ‘normaal’ leek, werd pas in perspectief geplaatst toen iemand uit haar omgeving benoemde dat deze situatie niet vanzelfsprekend was.

Machteloosheid en verlies

De laatste jaren ging het steeds moeilijker met haar mama. Ze zat in een zware, gemengde fase en werd ‘een schim van zichzelf’. De draaglast binnen het gezin werd steeds zwaarder.

Na haar overlijden bleef Eline achter met veel vragen, schuldgevoelens en verdriet. “Had ik iets anders kunnen doen?” is een vraag die bleef nazinderen.

Gebrek aan ondersteuning voor naasten

Wat Eline sterk benadrukt, is het gebrek aan ondersteuning voor familieleden. Hoewel haar mama thuis werd begeleid, kregen zij als gezin weinig handvatten.

“Er was bijna geen begeleiding voor ons als naasten. Dat je daar zo weinig ondersteuning in krijgt, is echt pijnlijk,” vertelt ze.

Een gezamenlijk zorgoverleg met hulpverleners en familie ervaarde ze als bijzonder waardevol, maar dat kwam volgens haar veel te laat.

Een stem geven aan naasten

Vandaag werkt Eline aan een boek met als werktitel ‘En hoe is dat nu met u?’. Daarmee wil ze zichtbaar maken wat het betekent om naaste te zijn.

Haar boodschap aan andere naasten is helder:

“Je doet dat goed. Maar vergeet niet om ook voor jezelf te zorgen. En praat erover.”

Eline wil zich in de toekomst inzetten als ervaringsdeskundige en haar verhaal delen via lezingen en getuigenissen.

Hulp nodig?

Wie vragen heeft rond zelfdoding of nood heeft aan een gesprek, kan terecht bij de Zelfmoordlijn 1813 via het gratis nummer 1813 of via zelfmoord1813.be.

Lees hier het volledige artikel van Similes.

Een indringend en waardevol getuigenis dat het belang onderstreept van meer aandacht voor naasten, openheid en gedeelde zorg binnen de geestelijke gezondheidszorg.