Een nieuw wetenschappelijk artikel is zopas verschenen in het gerenomeerde internationale tijdschrift Psychosis. Voor PsychoseNet alvast een bijzondere publicatie.

Niet alleen omdat het voltallig bestuur mede-auteur is van het artikel, maar vooral omdat het ‘onderzoek Blauwdruk, herstelondersteunende psychosezorg‘ waarover het artikel gaat, raakt aan de kern van waar we als community al jaren voor ijveren. Psychosezorg menselijker, herstelgerichter en meer verbonden maken. Wetenschap en ervaringsdeskundigheid gaan in dit onderzoek hand in hand en dat resulteert in dertien actiepunten die een concreet kader scheppen om herstelondersteunend aan de slag te gaan.

Waar gaat het over?

Via social media wordt het artikel uit het tijdschrift Psyhosis al gretig gepost. Wij delen graag de woorden van mede-auteur professor Jim Van Os die op LinkedIn de inhoud van de publicatie treffend samenvat.

Dixit Jim:

Twaalf focusgroepen, 77 mensen, en niemand die vroeg om betere diagnostiek!

“Yes! Net verscheen in Psychosis ons Vlaams onderzoek, met Stijn Vanheule en collega’s uit Gent, Leuven, Maastricht, Familieplatform, PsychoseNet en PC Gent-Sleidinge.

De context: Vlaanderen heeft het hoogste aantal psychiatrische bedden van Europa, 139 per 100.000 inwoners. Herstelgerichte zorg staat in elk beleidsstuk. In de dagelijkse praktijk komt er weinig van terecht. Dus werd er een simpele vraag gesteld aan vier groepen tegelijk: mensen met psychosegevoeligheid, naasten, verpleegkundigen, en psychologen en psychiaters. Wat moet er morgen anders?

We verwachtten botsende antwoorden. Die kwamen er niet.

Er rolden dertien actiepunten uit. Een warm onthaal, geen intakeformulier. Dialoog waarin de professional ook mag zeggen dat hij het niet weet. Kleinschalig samenleven: samen eten, over muziek praten, naar buiten lopen. Het verhaal van de persoon centraal. Continuiteit van relaties. Geduld op het moment dat iedereen haast heeft. Ervaringsdeskundigen structureel in het team, betaald en gelijkwaardig. De-escalatie in plaats van dwang. Tot slot, verantwoordelijkheid delen in plaats van de procedure afdwingen. En verbinding met de buurt en de samenleving.

Twee uitspraken van deelnemers bleven hangen.

• Een deelnemer over het onthaal: er is verschil tussen iemand die op de rand van je bed komt zitten, en iemand die met papieren voor je staat.

• Een psychiater over continuïteit: het gaat om het overdragen van relaties, niet van informatie.

Precies daar zit het werk!

Tijd, nabijheid, continuïteit en ruimte om af te wijken

Wat mij het meest opviel: geen enkele groep vroeg om scherpere diagnostiek, strakkere protocollen of meer symptoomreductie. Wel om tijd, nabijheid, continuïteit en ruimte om af te wijken als de situatie erom vraagt. Verpleegkundigen noemden dat creatieve burgerlijke ongehoorzaamheid. Chapeau! Dertien punten die je morgen kunt gebruiken in opleiding, in teamintervisie, in kwaliteitsbeleid, in toezichtkaders. Werk aan de winkel.”

Het antwoord van de praktijk op die simpele vraag Wat moet er morgen anders? is opvallend eensgezind. Meer mens. Meer relatie. Meer tijd. Meer verbinding. Bedankt Jim om mee te pionieren.

---

Lees via deze link het volledig wetenschappelijk artikel.

Ontdek het internationale tijdschrift Psychosis

Meer lezen over het onderzoek Blauwdruk, herstelondersteunende psychosezorg. De 13 actiepunten op een rij.

Onze werking steunen kan via deze knop.