Vraag

Beste,

Onze meerderjarige, psychosegevoelige zoon wenst geen medicatie te nemen. Hij is reeds bij verschillende psychiaters langs geweest. We zijn al jaren op zoek naar geschikte hulp. VDIP en psychosezorg aan huis via de vrederechter brachten geen oplossing. Zodra hij medicatie wenst te nemen kunnen we ons terug aanbieden als er al geen patiëntenstop is.

Hij geniet momenteel van een verhoogde tegemoetkoming, is werkonbekwaam en trekt een uitkering van de ziekenkas en een klein bedrag van FOD Sociale Zekerheid. We zullen ons binnenkort terug moeten aanbieden ter controle maar aangezien hij de laatste 5 jaar geen dokters meer gezien heeft zijn we bang dat hij zijn uitkering/statuut verliest. We kunnen niks voorleggen. We staan er de laatste jaren dus ook helemaal alleen voor.

We weten zelf niet waar we recht op hebben of waar we terecht kunnen. Wat kunnen we nog doen voor een beetje begeleiding voor hem en voor ons?

We zijn ondertussen zestigers en maken ons zorgen hoe het verder moet. Hij kan momenteel niet voor zichzelf zorgen…

Vriendelijke groet.

Antwoord

Beste,

Wat u beschrijft klinkt als een erg moeilijke en langdurige situatie.

De psychische kwetsbaarheid van uw zoon, het mogelijke gebrek aan ziekteinzicht en -erkenning en / of de mogelijke ontkenning van zijn zijn kwetsbaarheid in combinatie met en het gebrek aan hulp en /of medicateuze ondersteuning- moet moeilijk zijn om op toe te kijken.

Zoals u het omschrijft, voelen u en uw partner zich hier al jaren alleen in, en dat is begrijpelijk zwaar en uitputtend. Daarnaast wegen de bezorgdheden over zijn uitkering en toekomst zwaar, zeker omdat hij al lange tijd geen medische opvolging meer heeft.

Als ik jullie verhaal zo goed mogelijk probeer te begrijpen, denk ik nog aan volgende pistes.

Allereerst kan u opnieuw contact opnemen met mobiele psychiatrische hulpverlening, zoals de VDIP-teams of psychosezorg aan huis. Ook als eerdere pogingen niet geholpen hebben, kan een nieuwe aanvraag via huisarts, CAW of het netwerk geestelijke gezondheid opnieuw deuren openen. Deze teams kunnen ook ondersteuning bieden bij zorgweigering.

Daarnaast is het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) een belangrijke eerste stap voor u als ouders. Zij kunnen u helpen met administratieve vragen, uitkeringen, rechten en begeleiding. Ze bieden ook emotionele ondersteuning, zodat u er niet alleen voor staat. Ook een OCMW kan jullie hierin mogelijks horen.

Omdat uw zoon naar eigen aanvoelen niet in staat is om goed voor zichzelf te zorgen, kan ook bewindvoering via de vrederechter overwogen worden. Hierbij wordt iemand aangesteld om zijn financiële en /of persoonlijke belangen te behartigen. Dit kan helpen om zijn uitkering en zorg beter te beschermen en structuur te brengen.

In situaties waar er ernstige verwaarlozing of gevaar is, bestaat ook de mogelijkheid van een gedwongen opname via de wettelijke procedure. Dit is een laatste redmiddel, maar soms nodig om opnieuw toegang tot zorg te krijgen.

Voor zijn uitkering is het belangrijk contact op te nemen met zijn mutualiteit en /of het RIZIV en de FOD Sociale Zekerheid. Leg duidelijk uit dat er sprake is van ernstige ziekte met zorgweigering. Soms kan er via een sociaal werker toch verder ondersteuning of behoud van rechten worden bekeken.

Tot slot is er ook ondersteuning voor u als ouders via Similes, een organisatie voor familie van mensen met psychische kwetsbaarheid. Daar kan u lotgenoten vinden en praktische steun krijgen. Ik raad dit laatste jullie erg aan. Ofschoon, ik wens het jullie toe.

Ik wens jullie veel moed,

Vriendelijke groeten,
Alien Hoorelbeke

Alien Hoorelbeke is klinisch orthopedagoog en gezinstherapeut.
Ze is tevens familie-ervaringsdeskundige. Alien is verbonden aan haar eigen privépraktijk voor kinderpsychiatrie en -psychotherapie en heeft een voorliefde voor het werken met zeer jonge kinderen. Alien gelooft in de kracht van de kwetsbare hulpverlener en draagt graag haar steentje bij om het taboe rond psychische kwetsbaarheden te helpen doorbreken.