De taal van de terugkeer is een negendelige blogreeks van gastblogger Katia De Lamper. Elke maand delen we een nieuw deel op PsychoseNet. In deze reeks verkent Katia in sobere, poëtische taal haar weg van psychotische ontregeling naar herstel.
Katia De Lamper is ervaringsdeskundig in psychosegevoeligheid. Vanuit haar eigen herstelproces zoekt ze woorden voor ervaringen die vaak moeilijk te beschrijven zijn. In deze reeks deelt ze persoonlijke ankerpunten die haar hielpen om opnieuw rust, ritme en vertrouwen te vinden.
In deel zes, ‘De nacht als deken’, staat Katia stil bij de relatie met de nacht en met slaap. Waar het donker tijdens een crisis soms een bron van dreiging kan worden, beschrijft ze hoe herstel ook betekent dat de nacht opnieuw een plek van overgave kan worden. In haar reflectie verkent ze hoe slaap stilaan weer een bondgenoot kan worden: een moment waarop het lichaam mag loslaten en het vertrouwen groeit dat de ochtend opnieuw zal komen.
De nacht als deken
De nacht bracht geen rust,
het was een hinderlaag.
Zodra het licht doofde,
begonnen de schaduwen
te ademen.
Ik hield de wacht
tot mijn ogen brandden.
Nu val ik.
Eindelijk.
Niet meer in een afgrond,
maar in het donker
dat me voor even uitzet.
De milde overgave
De nacht was lange tijd een grensgebied waar de controle wegviel en de waakzaamheid plaatsmaakte voor kwetsbaarheid. Het donker was een vijand die ik met open ogen moest bestrijden. Vandaag leer ik de slaap stilaan weer te zien als een bondgenoot. Het is een dagelijkse, bewuste oefening in loslaten: het stuur uit handen geven in het diepe vertrouwen dat de ochtend me wel weer heelhuids zal opvangen.
De nacht is geen gevecht meer, maar een plek waar de kreukels van de dag zachtjes worden gladgestreken.
Lees de vorige blogs uit de reeks “De taal van de terugkeer” van Katia De Lamper:
Reacties: